Bolesław Sawicki. Tęsknota za światłem

Bolesław Sawicki Herb Pułtuska Herb Łowicza

Bolesław Sawicki, specjalista chorób wewnętrznych i medycyny rodzinnej, urodzony na skraju Puszczy Kurpiowskiej w Pułtusku nad Narwią w 1954 r. Właśnie tuż za miastem w Moszynie i cieniu pułtuskiej kolegiaty, gdzie był ministrantem, i w LO tuż obok niej, upływało jego dzieciństwo. Dalej studia kilkakrotnie zmieniane, kolejno: SGPiS Wydział Handlu Zagranicznego w Warszawie, SGGW w Warszawie Wydział Leśny, WAM i Akademia Medyczna w robotniczej Łodzi. Między Handlem Zagranicznym a Leśnictwem mały flirt z Seminarium Duchownym w Płocku. Od chwili uzyskania dyplomu w 1981 roku lekarz Oddziału Chorób Wewnętrznych w prymasowskim Łowiczu, od 1988 także lekarz w Ośrodku Zdrowia w urokliwie położonej nad Bzurą Sobocie, gdzie od 1999 r. prowadzi ciągle NZOZ, jako lekarz rodzinny; z małymi przerwami na wyjazdy w kraju i do ponad 20 krajów świata. Żonaty, żona Małgorzata mgr. inż. absolwentka Politechniki Łódzkiej, ojciec dwóch synów Piotra i Szymona oraz córki Małgorzaty Marii.

Lekarz, myśliwy, wędkarz, żeglarz, narciarz, podróżnik i czasami odrobinę poeta… Członek Unii Polskich Pisarzy Lekarzy. Wydał w 1996 roku tomik poezji „Zieleń i czas”. Publikował swoje wiersze w kilku Almanachach UPPL i Zeszytach UPPL, a także w Almanachu poezji religijnej „A Duch wieje kędy chce…” w 1998 r.

Wiersz pt. „Na progu” , zdobył pierwszą nagrodę w Konkursie Jednego Wiersza, zorganizowanym przez Okręgową Izbę Lekarską w Łodzi w 2011 r.

© Bolesław Sawicki, wszelkie prawa zastrzeżone.

Wiersze